H I A T U S

Stage 4~ บทเรียนอันเจ็บปวด

เรือได้เข้ามาเทียบท่าที่ Turtle Island เบื้องหน้าของพวกเขาคือบริเวณรอบนอกของเกาะที่เป็นป่ารกทึบ นิโคลัสเดินนำขึ้นมาข้างหน้า

"เอาล่ะ ฉันจะอธิบายสั้นๆ นะ ที่นี่เรียกว่า Turtle Island F1 ส่วนด้านในมีอีก 3 ชั้น คือมีถึง F4 ชั้น F4 จะอันตรายที่สุดเพราะไม่สามารถใช้ Teleport หรือ Warp Portal ได้ เข้าใจนะ ขอให้ทุกคนระวังตัวให้ดี" ทุกคนฟังอย่างตั้งใจ ยกเว้นเรซัสที่ฟังอย่างไม่สนใจเท่าไหร่

มาร์คัสสั่งให้ทหารส่วนหนึ่งรออยู่ด้านนอก ที่เหลือให้ตามเข้าไปข้างใน น่าแปลก พวกเขาเดินเข้ามาลึกแล้วแต่กลับไม่เจอมอนสเตอร์ซักตัว จนพวกเขาเข้าไปสู่ F3 ก็ยังไม่มีวี่แวว แต่จู่ๆ มิดิลก็ล้มลง

"โอ๊ย !! " มีบางอย่างกัดเข้าที่ขาของเธอ มิดิลรีบร่ายเวทย์ Sight ทันที มันคือ Pest นั่นเอง เลร่าแทงหอกเสียบกลางลำตัวเจ้า Pest แล้วมันก็แน่นิ่งไป มาเรียนเข้ามาช่วยฮีลให้มีดิล แล้วเรซัสก็เดินเข้ามา

"อ่อนหัดชะมัด ทำไมต้องให้เซจมาด้วยนะ เกะกะจริงๆ เลย" มิดิลฟังแล้วโมโหมากแต่เธอก็สะกดความโกรธนั้นไว้ เพราะไม่อยากมีเรื่อง เลร่าทนไม่ไหวเข้ามาผลักไหล่เรซัส

"นายนี่ทำไมชอบหาเรื่องคนอื่นนักนะ คิดว่าตัวเองวิเศษมากรึไง" มิดิลรีบลุกขึ้นมาปรามเลร่า

"พอเถอะพี่เลร่า เราอยู่ในถิ่นศัตรูนะ อย่ามีเรื่องกันเลย" เลร่าฟังแล้วก็ใจเย็นลง มิดิลพูดถูก นี่ไม่ใช่เวลามาทะเลาะกันเอง เรซัสเอามือปัดทีไหล่เหมือนปัดฝุ่นทำนองว่ารังเกียจ แล้วเดินต่อไปท่ามกลางสายตาที่ไม่พอใจของคนในกลุ่ม แต่ก็ไม่มีใครพูดอะไร นิโคลัสที่มองอยู่ถอนหายใจอย่างโล่งอก คลิฟกระซิบข้างหูมาเรียน

"นี่เจ๊ .. ผมว่าหมอนี่กัดเก่งกว่าเจ๊อีกนะ เจอคู่แข่งซะแล้วสิเนี่ย อิอิ" มาเรียนกระแทกส้นเท้าลงไปที่ปลายเท้าของคลิฟ เขาทำหน้าเหยเกด้วยความเจ็บแต่ไม่กล้าร้องเพราะกลัวเสียฟอร์ม แล้วถอยห่างออกจากมาเรียน พวกเขาเดินต่อมาได้ซักพัก

"โฮ่งๆ !! " วูล์ฟเห่าเหมือนต้องการเตือนอะไรบางอย่าง คลิฟบอกให้ทุกคนเงียบ พวกเขาได้ยินเสียง...เสียงอะไรบางอย่างดังฟู่..ฟู่... เสียงนั้นดังขึ้น..ดังขึ้น

"Sight !!" เรซัสกับมิดิลร่ายเวทย์ทันที สิ่งที่ปรากฎตรงหน้าทำให้ทุกคนต้องตกตะลึง เบื้องหน้าของพวกเขาคือ Pest ฝูงมหึมาที่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาหาพวกเขาอย่างรวดเร็วเหมือนคลื่นสีน้ำตาลขนาดใหญ่ ทุกคนต่างชักอาวุธของตนขึ้นมาเตรียมพร้อม

"พวกเราลุยเลย" สามอัศวินนำทหารเข้าต่อกรกับฝูง Pest โดยมีคลิฟ และควีเน่คอยยิงสนับสนุนอยู่แนวหลัง ส่วนฟินิกซ์คอยคุ้มกัน เรซัสและมิดิลให้ร่ายเวทกลุ่มโจมตีอยู่แนวกลาง นิโคลัส มาเรียน และไอเว่น รับหน้าที่ฟื้นพลังให้ แต่พวกมันก็ไม่มีทีท่าว่าจะลดลง ขณะที่กำลังวุ่นกับฝูง Pest จู่ๆ ทหารก็ถูกฆ่าตายไปทีละคนอย่างรวดเร็ว

"ทุกคนระวังตัวนะ มีบางอย่างอยู่ในฝูงหนอนพวกนี้!" เกรเกอร์ตะโกนบอกพรรคพวก ทันใดนั้นมีเงาดำพุ่งออกจากฝูง Pest เข้าหาเขา เกรเกอร์ใช้โล่กันไว้ทัน แก๊ง!! เสียงเหมือนโลหะมากระทบกัน เงาดำนั้นคือ Assulter มันถือดาวกระจายอันใหญ่และไม่น่าจะมีแค่ตัวเดียว พวกมันคงพรางตัวในฝูง Pest เพื่อซุ่มโจมตี

"แบบนี้ต้องเคลียร์พื้นที่หน่อยแล้ว มาร์คัส! เลร่า! " ทั้งสองหันมา เกรเกอร์พยักหน้าให้สัญญาณ ทั้งสามยืนคนละมุมเป็นรูปสามเหลี่ยมแล้วเงื้ออาวุธขึ้นพร้อมกัน

"Magnum Break!!!!" เกิดแรงอัดกระแทกกระจายเป็นวงกว้าง พวก Pest กระเด็นกระดอนออกไปเปิดให้เห็น Assulter 5ตัวที่ซ่อนตัวอยู่ พวกมันแยกร่างเป็น3ร่างทันที ทุกคนหันมารุมโจมตี Assulter ทั้ง15ตัวนั้นจนพวกมันตายหมด ฝูง Pest เริ่มล่าถอยกลับไป ขณะนี้ทหารที่ตามมาได้เสียชีวิตหมดแล้วเหลือเพียงหน่วยพิเศษของมาร์คัส กับกลุ่มของนิโคลัสเท่านั้น

"ทุกคนอย่าประมาทนะ มันอาจจะมีมาอีกก็ได้" นิโคลัสเตือน ไม่ทันขาดคำก็มีลูกไฟหลายสิบลูกพุ่งลงมาเหมือนพายุฝนจู่โจมพวกเขา

"ว๊ากกกก...ร้อนๆๆๆ" คลิฟที่โดนลูกไฟเข้าเต็มๆ เต้นแร้งเต้นกาใหญ่เพราะความร้อน

"ระลอกสองมาแล้ว!" ฟินิกซ์อยู่ในท่าเตรียมพร้อม บอลพลังจิต (Spirit Spere) ถูกร่ายขึ้นมารอบตัวเขาอย่างรวดเร็ว ที่อยู่ต่อหน้าของพวกเขาคือกองทัพ Heater ที่ยกขบวนกันออกมา

"โอย..เจ้าพวกนี้หินกว่าหนอนเมื่อกี๊อีกแฮะ" เลร่าพูด เธออยู่แนวหน้ากับเกรเกอร์และมาร์คัสคอยกันไม่ให้พวกเต่าหลุดไปแนวหลัง

"ไม่เห็นยาก ก็หยุดการเคลื่อนไหวของพวกมันซะสิ" เรซัสพูดพร้อมกับร่ายเวทย์ "Strom Gust!!" พวก Heater ถูกพายุหิมะกลืนเข้าไปและถูกแช่เข็งในที่สุด แต่แรงเหวี่ยงของมันทำให้ Heater ตัวหนึ่งหลุดจากแนวหน้าเข้ามา มันใช้ท่า Magnum Break ทำให้แนวที่ยืนไว้เสียไป

"นี่เรซัส อย่าใช้ Strom Gust สิ เต่ามันกระเด็นเข้ามานะ เดี๋ยวก็วงแตกกันพอดี" มาเรียนบ่นใส่ มาร์คัสเองก็ทนไม่ไหว เข้ามาบ่นบ้าง

"แล้วอีกอย่างนะ เจ้าพายุหิมะนั่นมันโดนพวกเราที่อยู่ข้างหน้าด้วย มือฉันแข็งจนจะขยับไม่ได้แล้ว"

"แต่ก็แช่แข็งมันได้ไม่ใช่เรอะ โดนนิดโดนหน่อยอย่าบ่นมากเลยน่ะ" เรซัสพูดด้วยความรำคาญ เขาไม่แยแสกับความเดือดร้อนของคนอื่นอยู่แล้ว "นั่น! ยังเหลืออยู่อีกหย่อมนึง" เขาชูไม้เท้าขึ้น คลิฟร้องเสียงหลง "เฮ้ยยยยย..อย่านะ!"

"Strom Gust !!" เรซัสร่ายเวทย์ออกไปแต่ยังไม่ทันร่ายจบ

"Spell Breaker" เกิดแสงสีขาวสว่างวาบเหนือศีรษะของเรซัส มิดิลหยุดเวทย์ของเขาไว้ได้ทันเวลา

"แจ๋วมากมิดิล" เลร่าพูดแล้วชูนิ้วโป้งให้ โดยส่วนตัวเลร่าคงรู้สึกสะใจไม่น้อย เรซัสหันไปมองมิดิลอย่างไม่พอใจ มิดิลหันมาพูดกับเขาว่า

"โทษทีนะฉันจำเป็นต้องทำ คุณไม่ควรทำให้เพื่อนร่วมทีมเดือดร้อนนะ" เขายังคงจ้องเธอด้วยความโมโห สำหรับเขาแล้วนี่เป็นการเสียหน้ามาก มิดิลไม่สนใจเพราะเธอคิดว่าทำสิ่งที่สมควรทำ นิโคลัสเข้ามาพูดกับเรซัส

"เรซัส ฉันเป็นหัวหน้าของเธอดังนั้นฉันขอให้เธอปฏิบัติตามคำสั่ง เวทย์มนต์ของเธอล้วนรุนแรงขอให้เธอจงตรึกตรองให้ดีก่อนจะใช้มัน ไม่งั้นมันอาจจะก่อให้เกิดผลร้ายขึ้นทั้งกับตัวเธอเอง และพวกพ้องด้วย เข้าใจนะ" พรีสเฒ่าพูดด้วยเสียงเรียบๆ แต่แฝงไว้ด้วยความเด็ดขาด

อัศวินทั้งสามเข้าไปสกัดฝูง Heater ไว้ ต้อนมันให้ออกไปห่างๆ แล้วพวกเขาก็กระโดดถอยออกมา คลิฟกับควีเน่กระหน่ำธนูใส่พวกมัน

"มิดิล เรซัส เอาเลย!!" เกรเกอร์ร้องบอก มิดิลร่ายเวทย์ Heaven Drive หอกดินจำนวนมาพุ่งขึ้นมาจู่โจมพวกมัน ส่วนเรซัสนั้นร่าย Lord of Vermillon ใส่ เขาร่ายเวทย์อย่างไม่สบอารมณ์นัก ไม่นานนักพวก Heater ก็ถูกขับไล่ไปจนหมด พวกเขาก้าวเข้าสู่ F4 ซึ่งเป็นที่พำนักของ Turtle General

"ยินดีต้อนรับสู่วังของข้า เจ้าพวกมนุษย์ น่าตกใจจริงๆ ที่พวกแกบุกมาถึงนี่ได้" เสียงของ Turtle General ดังก้องมาจากด้านใน มันค่อยๆ ก้าวออกมา มันเป็นเต่าขนาดใหญ่รูปร่างคล้ายชายชราสวมชุดเกราะของนักรบโบราณ ด้านหลังมีดาบ2 เล่มสะพายไว้ มันออกมาพร้อมกับเหล่าลูกน้อง

"แก! ไอ้เต่าแก่ แกเอา Emperium ไปซ่อนไว้ที่ไหน" มาร์คัสตะคอก Turtle General แสยะยิ้ม

"ข้าคงไม่จำเป็นต้องบอกละมั้ง จะตายอยู่แล้วจะรู้ไปทำไม ฮ่าๆๆ"

"มั่นใจเหลือเกินนะไอ้แก่ ดูถูกกันเกินไปมั้ง" เรซัสเอามือกอดอกเดินออกมาข้างหน้า เกรเกอร์เห็นเรซัสเข้าใกล้พวกมันมากไปจึงร้องเตือน

"ถอยออกมาเรซัส อย่าเข้าไปใกล้มัน" Turtle General ได้โอกาสจึงคิดพูดยั่วเรซัส

"ถอยไปหาพรรคพวกของแกดีกว่ามั้ยเจ้าหนู หึๆๆ ไปอยู่ข้างหลังพวกนั้นซะสิ ข้าเห็นมานักต่อนักแล้ว นักเวทย์เช่นเจ้าก็ดีแต่หลบอยู่ข้างหลังพวกอัศวินแล้วคอยลอบยิงเวทย์ใส่ศัตรูนั่นแหละ ฮ่าๆๆๆๆ"

เรซัสกำหมัดแน่น ดวงตาสองสีของเขาเบิกกว้างอย่างโกรธเกรี้ยว เขาชูไม้เท้าขึ้นชี้ไปที่หน้าของ Turtle General "ฉันจะจัดการแกให้ดู แล้วแกจะต้องเสียใจที่พูดแบบนั้น!" เรซัสพุ่งเข้าไปหา Turtle General นิโคลัสพยายามห้าม "อย่า! เรซัส กลับมา!" แต่เรซัสที่เลือดขึ้นหน้าไม่ฟังอะไรทั้งนั้นแล้ว

" Strom Gust!!" เขาร่ายเวทย์ใส่พวก Turtle General และลูกน้องของมัน แต่ Turtle General เบี่ยงตัวหลบพายุหิมะไปได้ มีแต่สมุนของมันเท่านั้นที่ถูกแช่แข็ง มันพุ่งตัวเข้าไปหาเรซัสพร้อมกับชักดาบทั้งสองเล่มออกมาจากข้างหลังหมายจะแทงเรซัสให้ตาย

"Kylie Eleison!!" มาเรียนกับไอเว่นร่ายคาถาเกราะป้องกันให้เรซัสได้ทันเวลา ดาบของ Turtle General ชนเข้ากับเกราะ เบี่ยงไปอีกทาง แรงปะทะของดาบทำให้เรซัสล้มลง นิโคลัสวิ่งเข้าไปช่วยเรซัส คนอื่นๆ ก็ตามเข้ามา Turtle General ฆ่าเรซัสไม่สำเร็จจึงหันไปเล่นงานนิโคลัสที่กำลังวิ่งเข้ามาแทนโดยอาศัยจังหวะที่พรีสเฒ่าพุ่งตัวเข้ามา มันกระโดดไปด้านหลังของนิโคลัสแล้วแทงดาบจนทะลุไปถึงหน้าอกของเขา

ฉึก!!

"ท่านนิโคลัส!!" พวกเขาจะเข้ามาช่วยแต่ถูกสมุนของ Turtle General ที่หลุดจากผลึกน้ำแข็งเข้าขวางไว้ Turtle General เหลือบไปมองเรซัส

"ข้าควรจะขอบใจเจ้าดีมั้ยน้าาา.. เจ้าหนูนักเวทย์ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ" มันหัวเราะเยาะเย้ยเรซัส

"แก!!" เรซัสร้องออกมาด้วยความเจ็บใจแล้วร่าย Fire Bolt ใส่มันทันที ไม่ทันที่เขาจะร่ายจบ Wander Man ตนหนึ่งพุ่งเข้ามาใช้ดาบฟันเข้าที่สีข้างของเขา และ Assulter อีกตัวกระโดดเข้ามาถีบเขากระเด็นไปกระแทกกับผนังลงไปนอนกองกับพื้น

ทางด้านคลิฟและควีเน่ที่ยิงจนลูกธนูหมดพวกเขาต่างชักมีดสั้นคู่กายขึ้นมา วูล์ฟและ วิค ต่างเข้ามาอยู่ข้างๆ นายของตน พวกเขาพร้อมจะสู้ตายแล้ว เลร่าถูกพวก Freezer รุมแช่แข็งจนขยับไปไหนไม่ได้ ไอเว่นพยายามจะเข้าไปช่วยแต่ก็ถูก Assulter รุมซัดดาวกระจายใส่ ฟินิกซ์ซึ่งถนัดการต่อสู้แบบตัวต่อตัวกำลังเสียเปรียบเมื่อถูกรุมจนเขาไม่มีเวลาจะร่าย Steel Body มาร์คัสและเกรเกอร์ตอนนี้ถูก Wander Man ห้าหกตัวรุมล้อมอยู่ พวกมันยังดูเชิงอยู่ไม่เข้ามาโจมตีแต่ทั้งสองก็ไม่สามารถฝ่าวงล้อมออกไปได้เหมือนกัน มาเรียนถูกดาวกระจายของ Assulter บาดเจ็บที่ขาจนลุกไม่ไหว ส่วนมิดิลกำลังล้มลุกคลุกคลาน เธอพยายามร่ายเวทย์แล้ววิ่งหนีไปเรื่อยๆ Turtle General มองดูสภาพของศัตรูที่ถูกไล่ต้อนอย่างสบายอารมณ์ มันหันไปพูดกับนิโคลัสที่ตอนนี้มือที่เคยเกาะอยู่ตรงลำคอตกลงไปข้างตัว ร่างของเขาไม่ไหวติง

"ไง เจ้าพรีสแก่ ดูสิ! ดูพรรคพวกของเจ้าที่กำลังกระเสือกกระสนเพื่อเอาชีวิตรอด ช่างน่าสมเพสซะจริงๆ ว่ามั้ย หีๆๆๆ" นิโคลัสขยับปากเหมือนกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง Turtle General ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ เขา

"อยากจะพูดอะไรงั้นรึ จะสั่งเสียเป็นครั้งสุดท้ายรีไง หืม?..." มันบีบคอของเขาแรงขึ้น นิโคลัสค่อยๆ เปล่งเสียงออกมา

" H...Holy Light..." พริบตานั้น เกิดแสงสว่างเป็นรูปกางเขนสีขาวอัดกระแทกใส่ Turtle General ทำให้มันถอยไปหลายก้าว มันปล่อยมือจากคอนิโคลัสเขาจึงหล่นลงมาที่พื้น มาเรียนที่อยู่ใกล้ๆ รีบฮิลตัวเองเพื่อให้เดินได้ เธอลุกขึ้นอย่างรีบร้อนไปหานิโคลัสเพื่อที่จะรักษาให้โดยไม่แยแสกับคมอาวุธที่พุ่งเข้ามา Turtle General ตั้งหลักได้จึงฟาดดาบลงมาที่นิโคลัส มาเรียนเอาตัวบังไว้เธอใช้พลังเวทย์ทั้งหมดฮีลให้นิโคลัส สติของเธอค่อยๆ เลือนลางจนกระทั่งหมดไป ดาบของ Turtle General เข้ามาใกล้ขึ้นทุกที

"Fire Bolt !!! " ลูกไฟราวๆ 20 ลูกของมิดิลกับเรซัส พุ่งเข้าใส่มันทั้งหน้าหลังทำให้มันชะงักไปชั่วครู่ ฟินิกซ์อาศัยจังหวะนี้ฝ่าเข้าไปถึงตัวมัน

"Asura Strike!!!" เขาทุ่มพลังทั้งหมดซัดใส่มัน Turtle General ถอยครูดไป ส่วนฟินิกซ์ก็ทรุดลงคุกเข่ากับพื้นก่อนจะฟุบลงไป คลิฟหมดแรงล้มลงข้างๆ วูล์ฟ ควีเน่เองก็บาดเจ็บจนเธอหมดสติไป ตอนนี้คนที่เหลืออยู่มีเพียง เรซัส มิดิล เกรเกอร์ มาร์คัส ไอเว่น และเลร่า เท่านั้น แต่ละคนก็เริ่มอ่อนล้าจนหมดสภาพที่จะสู้ต่อ Turtle General สั่งให้ลูกน้องหยุด

"เอาล่ะ ไหนๆ พวกเจ้าก็จะต้องตายอยู่แล้ว ข้าจะบอกอะไรให้รู้ไว้หน่อยแล้วกัน Emperium ไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว มันถูกส่งไปให้นายของข้าเมื่อวานนี้ รู้สึกว่าพวกเจ้าจะมาตายเปล่าซะแล้วล่ะ แต่ไม่ต้องกลัวนะว่าจะเหงา อีกไม่นานพวกข้าก็จะส่งเพื่อนร่วมโลกทั้งหลายของแกตามไปอยู่ด้วยกันในยมโลกด้วย ฮ่าๆๆๆๆ"

เรซัสค่อยๆ ลุกขึ้นยืน "พวก..งั้นรึ แกยังมีพวกที่ไหนอีก แล้วนายของแกเป็นใครกันแน่!!?"

Turtle General แสยะยิ้ม "ไว้ไปคิดต่อเอาเองก็แล้วกันนะ ในยมโลกน่ะ ฮ่าๆๆๆ " พูดจบ Turtle General ก็โบกมือเป็นการให้สัญญาณ เหล่าลูกน้องต่างกรูกันเข้าหาพวกเขา สีหน้าของทุกคนบ่งบอกถึงความสิ้นหวัง พวกเขาคงตายอยู่ที่นี่แน่

"ทุกคนอย่าเพิ่งหมดหวัง!" เกรเกอร์ตะโกนก้อง ทำให้สติของทุกคนกลับคืนมา พวกเขาหันมามองที่เกรเกอร์ เขายกดาบของตนขึ้นมาให้อยู่ในระดับสายตา และจ้องมองไปที่พรรคพวกแต่ละคนที่เหลืออยู่พร้อมรอยยิ้ม สายตาของเขาไปหยุดที่มาร์คัสเป็นคนสุดท้าย ถึงตอนนี้มาร์คัสรู้แล้วว่าเพื่อนรักคิดจะทำอะไร

"เกรเกอร์! อย่าาาา..............!!" มาร์คัสตะโกนสุดเสียง เขาวิ่งไปหาเกรเกอร์ที่ค่อยๆ หลับตาลงพร้อมกับท่องคาถา

" Sacrifice!!! " พริบตานั้น แรงโจมตีทั้งหมดที่พุ่งเข้าใส่พรรคพวกถูกย้ายมาอยู่ที่ตัวเกรเกอร์ ทั่วร่างเขาเกิดบาดแผลขึ้นนับไม่ถ้วนจนเลือดพุ่งออกมาไม่ขาดสาย เขาทรุดตัวลงแต่ยังใช้ดาบยันพื้นพยุงตัวเอาไว้ได้

"หนี...หนีไปซะ! กลับไปแจ้งข่าวให้ได้" เกรเกอร์ตะโกนสุดเสียง นั่นเป็นคำพูดสุดท้ายก่อนที่เขาจะล้มลง

พวกเขาที่รอดจากการโจมตีเริ่มหาช่องทางหนี ยกเว้นมาร์คัสที่เดินหน้าเข้าไปหาเหล่าลูกน้องของ Turtle General ไม่ว่ายังไงเขาก็จะไม่ยอมทิ้งเพื่อนหนีไปเด็ดขาดไม่ว่าพวกเขาจะอยู่หรือตายไปแล้วก็ตาม เขากวัดแกว่งดาบอย่างบ้าคลั่ง

"พวกนายไปซะ ฉันจะกันพวกมันให้!!" เขาตะโกนก้อง

"ไม่ได้นะ ถ้าไปต้องไปด้วยกัน" ไอเว่นพูด

"ฟังไม่รู้เรื่องรึไงวะ ฉันบอกให้ไปไง ไม่งั้นได้ตายกันหมดแน่แล้วใครล่ะจะไปแจ้งข่าวให้พวกที่ปราสาทรู้ ไปเซ่!!!!!" มาร์คัสแผดเสียงเขายังแกว่งดาบต่อไปไม่หยุด ทั้งๆ ที่ความจริงเขาไม่มีแรงเหลือแล้ว แต่ที่ยังยืนหยัดอยู่ได้ก็ด้วยพลังใจที่เข้มแข็งของเขา ความมุ่งมั่นในฐานะอัศวิน พวกไอเว่นกัดฟันทำตามที่มาร์คัสบอก พวกเขาวิ่งไปที่ทางออก

เหล่าสมุนของ Turtle General ที่หลุดรอดจากดาบของมาร์คัสวิ่งตรงดิ่งมาที่พวกไอเว่น เรซัสกับมิดิลตั้งท่าร่ายเวทย์แต่ไอเว่นห้ามไว้

"Increase Agi!!" เขาร่ายคาถาเพิ่มความเร็วให้ทั้งสามคน แต่เขาไม่ได้ร่ายให้ตัวเอง ไอเว่นหันมาพูดกับทั้งสาม

"รีบไปซะ อย่ามัวเสียเวลาอยู่ที่นี่ วิ่งเร็ว!!" เขาใช้พลังเวทย์ที่เหลือร่าย Holy Light ที่เพดานตรงประตูทางออก เพดานค่อยๆ ถล่มลงมา ไอเว่นที่ยืนอยู่ถูกฝูง Heater รุมโจมตีเขา พวกAssulter และ Wander Manที่วิ่งเร็วกว่าเพื่อนไล่ตามเรซัส มิดิล และเลร่ามาติดๆ จนใกล้จะถึงทางออก ถ้าเป็นอย่างนี้พวกมันต้องตามออกไปได้แน่ เลร่าคิดแล้วหันหลังกลับ

"Brandish Spear!!" เธอใข้หอกโจมตีเป็นวงกว้างซึ่งสามารถหยุดพวกมันได้ขณะนึง มิดิลที่ใกล้ถึงทางออกหันมาดึงมือของเธอเพื่อให้ออกไปด้วยกัน แต่เลร่าสะบัดมือออกแล้วผลักเรซัสกับมิดิลออกไปที่ประตู

"เลร่า!! ..." มิดิลกรีดร้องทั้งน้ำตา

เรซัสเหลือบมองข้างหลัง เห็นพวกพ้องแต่ละคนที่นอนอยู่บนพื้น และคนที่กำลังล้มลง ความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในสมอง นี่เขาทำอะไรลงไป เขาทำให้พวกพ้องต้องตกที่นั่งลำบากเพียงเพราะความอวดดีของเขา เพราะเขาไม่ฟังคำเตือนของนิโคลัสจึงเกิดเรื่องแบบนี้ เขารู้สึกเหมือนถูกดาบแทงเข้าที่อก ภาพที่เห็นค่อยๆ ถูกกลบด้วยก้อนหินจากเพดานที่พังลงมา เขาออกมาอยู่ที่ F3 พร้อมกับมิดิลที่ทรุดลงนั่งอยู่ใกล้ๆ เรซัสนั่งลงกับพื้น ดวงตาเหม่อลอย ภายในใจนั้นสับสนไปหมด เขาทำให้ทุกคนต้องเดือดร้อน เป็นตัวต้นเหตุ แต่สุดท้ายกลับเป็นตัวเขาที่รอดออกมาได้ ทำไมไม่ใช่นิโคลัส ทำไมไม่ใช่เกรเกอร์ ทำไมไม่ใช่มาร์คัส หรือไอเว่น หรือใครก็ได้ แต่ทำไมเป็นเขาที่รอดออกมาด้วยความช่วยเหลือจากพรรคพวก เรซัสรู้สึกรังเกียจตัวเองเป็นครั้งแรก และน้ำตาแห่งความสำนึกผิดก็เพิ่งไหลออกมาเป็นครั้งแรกเช่นกัน

"ด่าฉันสิ มิดิล เพราะฉัน ... เป็นความผิดของฉันเอง" เขาบอกกับมิดิล มิดิลนิ่งเงียบไม่พูดอะไร เรซัสเงยหน้าขึ้นมองเธอ ใบหน้าของมิดิลเต็มไปด้วยน้ำตา บาดแผลมากมายตามตัว สภาพของเธอตอนนี้ดูอ่อนแรงมาก ภาพนั้นยิ่งตอกย้ำความรู้สึกผิดของเขา เขาละอายใจจนไม่กล้ามองหน้าเธออีก ตอนนั้นเองที่มิดิลเหลือบมามองเขา เรซัสในตอนนี้ไม่เหลือเค้าความจองหองเหมือนก่อน จากคำพูดของเขาเมื่อครู่เธอก็พอจะรู้ว่าเขานั้นสำนึกผิดแล้วจริงๆ ไม่มีความจำเป็นที่จะต่อว่าเขาอีก สิ่งที่ควรทำตอนนี้ก็คือกลับไปที่เรือเพื่อไปแจ้งข่าวให้ทางปราสาทรู้

มิดิลเช็ดน้ำตาแล้วลุกขึ้นเดินไปหาเรซัส "ไปกันเถอะเรซัส พวกเราต้องออกไปให้ได้ สิ่งที่ทุกคนทำจะต้องไม่เสียเปล่า"

เรซัสจ้องมองที่เธอด้วยความประหลาดใจ เขายังไม่ยอมลุกขึ้น มิดิลมองเห็นความกระอักกระอ่วนนั้น จึงพูดกับเขาว่า "ทุกคนเกิดมาก็เคยทำผิดพลาดกันทั้งนั้น มันขึ้นอยู่กับว่าคน คนนั้นจะสำนึกและ พยายามแก้ไขให้ดีขึ้นรึเปล่า" เรซัสฟังคำพูดของเธอแล้วเขารู้สึกโล่งอย่างประหลาด ความอึดอัดที่เหมือนมีก้อนหินทับอยู่ในใจหายไปหมดสิ้น นี่คงเป็นความรู้สึกของคนที่ได้รับการให้อภัยที่ตัวเขาไม่เคยสัมผัส

เรซัสลุกขึ้นยืนบ้าง เขากับมิดิลพยุงร่างที่บาดเจ็บของตนค่อยๆ เดินไปที่ทางออกจากชั้น F3

"อั้ก!!!" นิโคลัสกระอักเลือดออกมา Turtle General ดึงดาบออกทำให้เลือดยิ่งพุ่งออกมา มันใช้มือข้างหนึ่งบีบคอเขาแล้วยกขึ้นจนขาของเขายืนไม่ติดพื้น นิโคลัสพยายามแกะมือของมันออก เลือดของเขายังไหลไม่หยุด พวกเกรเกอร์เห็นดังนั้นจึงรีบวิ่งเข้ามา