กลับมาแล้วจ้า

posted on 10 Aug 2007 22:12 by natchi  in Diary

ただいま~ ลงmedแล้วจ้า....

ราวสองเดือนก่อน เราขึ้นปฏิบัติงาน และเรียนที่วอร์ดอายุกรรม (medicine) พบเห็นสิ่งแปลกใหม่มากมาย ได้เรียนรู้การซักประวัติ การตรวจร่างกาย และกระบวนการคิดเพื่อวินิจฉัยโรคของคนไข้ ซึ่งถือเป็นพื้นฐานที่นิสิตแพทย์ปีสี่ต้องรู้ สำหรับเรา มันเป็นเรื่องแปลกใหม่ และน่าสนใจมากทีเดียวนะ แต่น่าเสียดายที่เราทำได้ไม่ดีเท่าที่ควรจะเป็นเนี่ยสิ

ถ้าให้ซักประวัติ กับตรวจร่างกาย เราก็พอทำได้นะ แต่พอมาถึงกระบวนการคิดทีไร สมองมักจะรวนทุกที ยิ่งเวลาต้องเรียงร้อยออกมาเป็นคำพูดยิ่งแล้วใหญ่ เราทำได้แย่มากๆๆ ><

ก่อนจะจบจากอายุรกรรม นิสิตทุกคนต้องผ่านการสอบซะก่อน หนึ่งก็คือ การสอบข้อเขียนแบบปรนัย (MCQ) และอัตนัย (MEQ) การสอบภาคปฏิบัติ (OSCE) และที่สำคัญ คือ การสอบเสมือนเราเป็นหมอจริงๆ เรียกว่าการสอบรายยาว หรือ "Long case"วิธีการก็คืออาจารย์ที่ปรึกษาจะเป็นผู้เลือกเคสคนไข้ โดยไม่ให้เรารู้ล่วงหน้าว่าคนไข้เป็นอะไรมา จากนั้นจะให้เราซักประวัติและตรวจร่างกายภายในเวลา 30นาที จากนั้นเราจะต้องรวบรวมข้อมูลที่ได้จากประวัติและตรวจร่างกายมาอภิปราย (Discussion) ให้อาจารย์ฟังว่าคิดถึงโรคอะไรบ้าง มีข้อสนับสนุนหรือข้อคัดค้านอะไรที่ทำให้คิดถึง สุดท้ายคือเราต้องให้การวินิจฉัย และการดูแลผู้ป่วยต่อไป

เราเพิ่งสอบไปเมื่อวันเสาร์ที่แล้วเองล่ะตามความเห็นของเราแล้ว...

โอ้ว !!มันแย่มากกกกกกกกกกกกกกจอร์จจี้ !!!!!! ไม่ใช่แย่ธรรมดา

เราตรวจร่างกายไม่ครบ ซักประวัติขาดจุดสำคัญๆ ไป แล้วก็อภิปรายได้ย่ำแย่มากๆๆๆๆ เพราะเราไม่มั่นใจว่าสิ่งที่เราคิดมันถูกรึเปล่า ...จริงๆ แล้วคิดอะไรก็ควรพูดออกไปแหละ แต่ก็อย่างที่บอกเราพูดไม่เก่ง ยิ่งพูดให้มีสาระนี่ ไม่ถนัดเอามากๆ สรุปแล้วเราก็ผ่านแบบถูกลู่ถูกัง (เพราะอาจารย์ใจดีมากกกกกกก) พร้อมการบ้านอีกหนึ่งชิ้น ให้ไปหาข้อมูลเกี่ยวกับโรคมาก T_T หลังสอบ เราร้องไห้เลยแหละ (อาจารย์ไม่เห็นหรอกนะ ไปแอบร้องกับเพื่อน) ตอนนั้นหดหู่มาก รู้สึกว่าตัวเองไม่มีความรู้เลยแล้วจะจบไปเป็นหมอได้ยังไงกัน ยิ่งอาจารย์ใจดี เรายิ่งเสียใจที่ทำไม่ได้อย่างที่ควรจะเป็น สรุปแล้วนั่งร้องไห้เป็นเผาเต่าอยู่สักพัก กว่าจะสงบลงได้ พยายามทำใจอ่ะนะรู้ตัวเลยว่าต้องขยันขึ้นอีกเป็นร้อยเท่าพันเท่า ไม่อย่างนั้นเราคงจบออกไปเป็นหมอที่ไม่ทำอะไรไม่เป็นเลย

เฮ้อ..... เศร้า

ตั้งแต่วันจันทร์เป็นต้นไป เราจะต้องไปปฏิบัติงาน และเรียนที่วอร์ด ศัลยกรรมตั้งใจว่าจะต้องหาวิธีเรียนที่เหมาะกับตัวเองให้ได้ เริ่มต้นใหม่จากตรงนี้แหละ

สู้ตายเจ้าค่ะ!

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

สู้ๆ ค่ะ !! ~~

จะเป็นกำลังใจให้นะคะ ^w^

ไฟท์ ๆ !!

#1 By 「nA✿mae」 on 2007-08-11 00:15

แอ่ก มดสู้ๆ เรารู้ว่ามดทำได้จ้า ตอนนี้เราก็งานท่วมหัวเอาตัวไม่รอดเหมือนกัน

#2 By ทานุขนฟู on 2007-08-11 21:28

โอ้ ร้องไห้เลยเหรอ

สงสัยอาจารย์คงไม่ได้ใจดีจริงละม๊าง

อะไรที่มันไม่ค่อยเจอ หรือ ไม่มีประสบการณ์มาก่อน มันก็ไม่รู้ไม่ชิน ไม่เห็นแปลก

อะไรที่จะต้องเจอบ่อย ๆ เห็นบ่อย ๆ เดี๋ยวมันก็มาให้เห็นเรื่อย ๆ เดี๋ยวก็ชิน แล้วก็จะค่อย ๆ รู้ไปเอง

เก็บเล็กผสมน้อยเน้อ

สู้ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
Fight Fight Fight Fight

#3 By Plin, :-p on 2007-08-14 03:27

แอบมาอ่านดู เป็นกำลังใจให้มดนะ แพรวอยากจะบอกมดว่า มดเป็นคนที่ตั้งใจดูแลคนไข้มากๆ เอาใจใส่คนไข้ดี(จากที่เราแอบเห็นอ่านะ^^)อย่าคิดว่าแย่ไปหมดละกันน้า มาหาตัวเองที่ศัลยกรรมกัน (คำเตือน โปรดระวังการพบacetaminophen เกินขนาด อาจปวดศีรษะได้ ^^)

#4 By กระต่าย ยูโรคัสตาร์ด^^ (202.28.62.245) on 2007-08-24 14:21

โอ้ว น่าสงสารT_T เอาน่า ผมก็เพิ่งตกเลขมาเหมือนกัน T^T
พยายามเข้าเน้อ ถือว่าเป็นประสบการณ์แล้วกัน(??)
เป็นกำลังใจให้ครับ ^ ^

#5 By PPS~lalla~ on 2007-08-27 17:35